główny bohater pierwszej części książki; narrator; odbył nieco rejsów w marynarce handlowej, później poświęcił się wielorybnictwu; w chwili w ciągu gdy spisuje swoje wspomnienia z wyprawy Pequoda jest przedtem doświadczonym wielorybnikiem posiadającym szeroką wiedzę na problem tego rzemiosła; nosi opinia najstarszego syna proroka Abrahama i niewolnicy Hagar, Izmaela; jest gorliwym chrześcijaninem, na obiekt którego kwestie wiary są niezwykle istotne; ma sporą wiedzę ogólną, nie jest mu obca dzieje (m.in. wspomina o rozbiorach Polski)i filozofia; prowadzi długie rozważania, zawzięcie starsza się wcisnąć czytelników o szlachetności, starożytności i dostojeństwie, i co bynajmniej braku niższości wielorybnictwa w stosunku aż do innych, głownie morskich, zajęć; jako relacjonujący nie jest jednolity, czasem wydaje się, iż opis akcji uwalnia się od chwili niego i przechodzi w ręce innego, wszystkowiedzącego narratora, lecz owo ledwie pozory, cała książka jest w związku z tym iż od chwili początku aż do kresu wspomnieniami tego marynarza.
Izmael, jako wielki fachura i misjonarz wielorybnictwa, nie jest w swoich rozważaniach wakujący od chwili pewnego rodzaju przesadzić i wyolbrzymień, czasem chyba celowych i żartobliwych, np. próbując aż do "cechu wielorybniczego" przeznaczać św. Jerzego, Jonasza i Herkulesa.
Porusza co niemiara kwestii i czasem się myli, co wynika ze stanu ówczesnej wiedzy i jawnie dodaje tej powieści dodatkowego kolorytu. jako bohater powieści i uczestnik rejsu nie odgrywa dużej roli w najważniejszych wydarzeniach, które się dzieją na statku, jest raczej biernym obserwatorem, poznającym obok boku swego dzikiego przyjaciela Queequega tajniki rzemiosła wielorybniczego.
Wiele przesłanek każe nam zauważać w Izmaelu samego autora, Hermana Melville'a, lub jaźń wzorowaną na autorze.
Ahab